Blog marinemensen aan het woord

Even om de West!

Het was niet lang nadenken toen de mogelijkheid zich afgelopen december voordeed om weer te gaan varen. Een collega op Hr. Ms. Johan de Witt was net terug van piraten jagen en zou vader gaan worden van een tweeling tijdens de aankomende trip van ‘de Witt’ “Wat gaat die boot doen dan? was mijn eerste vraag.” Naar de West, was het antwoord! En nu ga ik ga dus mee!!!

Zat hiervoor al weer een tijdje aan de wal op het Defensie Operatie Centrum en de zin om te varen was er weer… ineens. Wat is dat toch? Zit dat varen er uiteindelijk dan gewoon in bij marinepersoneel? Denk toch van wel. Herinneringen van ‘de goede oude tijd’ in de West op Hr. Ms. Araham van der Hulst en de Van Nes, etc.  kwamen weer ‘boven drijven’ De keus was dus snel gemaakt!

Toch maar even m’n vriendin bellen om te vragen wat ze er van vond. Belde haar op terwijl ze aan het werk was. Moet je sowieso mee uitkijken, bellen naar een vrouw die aan het werk is. De telefoon ging over en ze klonk opgewekt. Gelijk het nieuws (of de vraag) ‘in de groep gegooid’. Oh, was haar eerste reactie! Het gesprek ging dus de goede kant op, na een minuut of vijf was het definitief, deze jongen ging weer varen. Richting het Caribische gebied nog wel! Azuurblauwe zee, wuivende palmbomen en koraalwitte stranden lachten mij toe!

Mag mezelf gelukkig prijzen met een vriendin die zelfstandig is en een ruime internationale ervaring heeft, doordat zij enkele jaren als expat in het buitenland verbleef. Kan me voorstellen dat dit soort zaken in andere relaties niet altijd even gemakkelijk geregeld zijn.

Op een regenachtige maandag morgen ergens in januari was daar de eerste kennismaking met het Landing Platform Dock 2 (Hr. Ms. Johan de Witt) van de Koninklijke Marine. “Wat een boot!”, was mijn eerste gedachte. Ik had tot voor kort enkel op fregatten gevaren en die zijn toch een stuk kleiner als het gigantische gevaarte wat in de haven aan steiger 20 lag. Een flatgebouw leek het wel! Na goed kijken kon ik toch wat radars, twee goalkeepers en wat elektronische oorlogsvoering ontdekken. Daarnaast was het schip ‘marine’ grijs geschilderd. Dit moest het juiste schip dus zijn!

Inmiddels zijn we al weer een vijftal weken onderweg. Hebben we de Atlantische oceaan overgestoken, een ceremoniële binnenkomst te Curaçao meegemaakt en hebben we en passant op de heenreis ook nog een grote ‘rampen oefening’ meegemaakt op een oefen faciliteit van de Royal Navy in Plymouth, Engeland. Het voelt goed om weer te varen – even weg te zijn – en het leven op zee weer op te pakken!

Het eerste havenbezoek aan Willemstad was als ‘vanouds’. Mambo Beach is bezocht en we hebben wat gesocialiseerd tijdens het ‘happy hour’. Albert Heijn heeft tegenwoordig ook een vestiging op Curaçao, dus de bonuskaart kan ook hier gebruikt worden!

Op dit moment zijn we bezig met de CERTIFEX. Deze oefening staat in het teken van het ‘af oefenen’ van een aantal compagnieën van het tweede mariniersbataljon uit Doorn. Deze compagnieën opereren vanaf het schip en krijgen een aantal scenario’s voor hun kiezen om te bewijzen dat men gereed is om volgend jaar ingezet te kunnen worden in elke brandhaard ter wereld. Afgelopen zondag heeft de 23ste infanteriecompagnie – in een denkbeeldig scenario – burgers geëvacueerd vanaf Bonaire. Daarnaast zal er vanaf Curaçao en Aruba geopereerd gaan worden.

Waarom hier oefenen in de West en niet gewoon in Nederland, we moeten toch bezuinigen!? Oefenen in de West kent een aantal voordelen.

Het Korps Mariniers beoefend al het hele jaar door amfibische landingen op Texel, echter dit is vaak op individuele basis. Dat wil zeggen zonder een moederschip waarvan geopereerd wordt. Oefenen in de West biedt de mogelijkheid om onder andere omstandigheden en met het hele team te trainen en op te werken. Hr. Ms. Johan de Witt zal eveneens de taak van het stationsschip gaan vervullen en gaan deelnemen aan counterdrugs operaties.

Ook het verlenen van hulp na orkanen valt onder een van de taken van het stationsschip. Het orkaanseizoen is hier ‘net’ begonnen en inzet is niet ondenkbaar. Ik was in 2007 een aantal maanden met Hr. Ms. Van Nes in de West toen we werden ingezet in Nicaragua nadat orkaan Felix daar had huisgehouden. Onze training destijds in Plymouth kwam ons toen goed van pas.

Dat was ‘m voor nu, ga de wacht lopen in de commandocentrale, volgende keer wat meer over mijn werkzaamheden en natuurlijk wat uitleg betreffende marine termen!

Ayo,

Alex